تو پای به ره گذار و از ره مهراس، خود راه بگویدت که چون باید رفت

"حالا به اینجا رسیدی، در حالیکه قبلا آنجا بودی"

توصیف خوبی از طرز کار خدا با ماست.

ما "کم کم" با تلنگر و تشویق به پیش رانده میشویم تا اینکه سرانجام از سایه هایی که سد راهمان بودند به بیرون گام می نهیم.

آنچه از عهدهء اغلب ما بر می آید " گام های کوچک" بسیاری است که همراه هم یک گام غول آسا را می سازند.

گام های کوچکی که پشت سر هم برداشته می شوند درست به اندازهء گام های غول آسا موثرند و ما را به جایی که میخواهیم می رسانند تازه بهتر هم هستند چون ما را قادر می سازند که تعادلمان را هم حفظ کنیم.

با " ملایمت و با دقت " همان روشی است که بیشتر ما توسط آن به موضوع ایمان نزدیک می شویم و می توانیم سیاحت جویانه گام برداریم.

اینها نکاتی بود از کتاب اراده و ایمان جولیا کامرون که تونست یه حس آرامش خیلی عمیق به قلب من جاری کنه درست وقتی که چند روزی بود تو صفحات صبحگاهیم از خودم گله میکردم که هدفت و برنامه ات این بود که فلان کار رو تا عید به سرانجام برسونی و الان از سه ماه کمتر به عید مونده و تو هنوز درست شروعش هم نکردی تا کی این اهمال کاری درونت میخواد جولان بده

شروع کرده بودم به سرزنش خود عزیزم که قرار بود بهش مهربورزم قرار بود نوازشش کنم و تمام حفره های خالی از عشقش رو با عشق خودم پر کنم و در این موقع رسیدم به این بخش از کتاب . کتاب اراده و ایمان مثل کتاب حق نوشتن جولیا کامرون از اون کتابهاییه که باید ذره ذره ازش نوشید. به اینجای کتاب که رسیدم قلب و روحم آروم شد

این همون چیزیه که من بهش نیاز داشتم

گام های کوچک با ملایمت و بادقت

فلان کاری که قراره تا عید انجام بشه اصلا لذت انجام دادنش با ملایمت و با دقت و آروم آرومه

عجله برای چی بود؟

کاریه که من عاشقش هستم ولی هنوز جسارت کافی برای به انجام رسوندنش رو ندارم ...

جولیا کامرون :

شهامت محصول جانبی ایمان است. ایمان روز به روز و گام به گام به سراغ ما می آید. ایمان ریسک به ریسک به سراغ ما می آید.

ما باید شهامت به خرج داده و جهش هایی از سر ایمان بکنیم جهش هایی بعضا کورکورانه و فقط از سر ایمان و توکل. و بعد با غرور بگوییم:

" باورم نمیشه که من انجامش دادم."

با همان ملایمتی که گلی شکوفا می شود. معنای زندگی در برابر دل پرسشگرمان باز می شود.

ایمان نهفته در درون ما منتظر پرورش یافتن است.

کتابهای جولیا کامرون از اون کتابهایی ان که دلم میخواد بخورمشون دلم میخواد وارد بدنم بشن و با تار و پودم گره بخورن. اما نمی تونم به همه توصیه کنم فاز خاصی لازم داره خوندن و تموم کردنشون.

راه خدا از قلب می گذرد....